Starzenie jedzie do Waszyngtonu
Breanna Deutsch to osoba, która zaniosła starzenie na Kapitol. Karierę spędziła w amerykańskiej Izbie Reprezentantów i w Senacie oraz w waszyngtońskiej komunikacji politycznej, a podczas debat o ochronie zdrowia wciąż zadawała pytanie, którego nie zadawał nikt inny: co tak naprawdę sprawia, że ludzie chorują na samym początku? Odpowiedź, raz za razem, brzmiała: starzenie — a prawie nikt w rządzie nigdy nie słyszał o medycynie długowieczności.
Więc coś z tym zrobiła. Pomogła założyć Alliance for Longevity Initiatives (A4LI) — pierwszą organizację non-profit stworzoną po to, żeby lobbować i edukować Kongres w sprawie starzenia. Jej logika jest rozbrajająca: w Waszyngtonie jest organizacja lobbingowa dla każdej choroby i dla zwierząt, o których nigdy nie słyszałeś — ale nie było nic dla samego starzenia. Tymczasem naukowcy idą za pieniędzmi, a dział Biology of Aging w NIH dostaje „grosze” w porównaniu z rakiem czy alzheimerem.
Jej główny argument jest tym, który zmienia całe ujęcie: leczenie każdej choroby po kolei to plaster, bo ciało pod spodem dalej się starzeje. Skuteczniejszym ruchem jest pójście po samą ranę — czyli starzenie — i finansowanie nauki, która to potrafi. A polityka okazuje się łatwiejsza, niż można by sądzić: kiedy członkowie Kongresu ją zrozumieją, długowieczność jest całkowicie dwupartyjna. Popierają ją wszyscy od prawa do lewa, bo starzenie dotyka każdego wyborcy bez wyjątku.
Dowód jest na tablicy. A4LI uruchomiła w Kongresie pierwszą grupę Longevity Science Caucus — dwupartyjną, z przewodniczącym z ramienia demokratów i republikanów — i przeprowadziła pierwszy briefing na Kapitolu. Breanna woli pracować za kulisami (to, jak mówi, jest prawdziwy sekret Kapitolu), a to dokładnie ten element, którego dziedzinie brakowało: nie więcej nauki, ale rządowa machina, która zaniesie ją do wszystkich.
