Obok systemu, a nie w jego wnętrzu
Cory Goldberg jest chirurgiem plastycznym w Toronto — założycielem FORM Face + Body, byłym szefem chirurgii plastycznej w Trillium Health Partners i wykładowcą na University of Toronto. To „zaplecze w naukach podstawowych” jest prawdziwe: równolegle ze specjalizacją chirurgiczną zrobił magisterium z inżynierii biomedycznej. I jest jednym z najbardziej klarownych myślicieli systemowych, jakich spotkaliśmy. Fascynuje go wzorzec, który widzi w Kanadzie: niezwykle duża społeczność biohackingu i duchowej długowieczności — sauny, zimne kąpiele, protokoły — obok świata badań i kliniki, który prawie w ogóle się z tym nie styka.
Jego wyjaśnienie dotyczy regulacji. Kanadyjski publiczny system opieki zdrowotnej z jednym płatnikiem jest ściśle kontrolowany i powoli przyjmuje wszystko, co nowe, a finansowanie badań bywa zaporowe. Technologia dociera więc do ludzi nie przez lekarzy czy naukowców, ale przez osoby prywatne i firmy — społeczeństwo buduje ją oddolnie, bo instytucje tego nie robią.
Stąd bierze się argument, na którym opiera się cała ta strona. Ramy regulacyjne są zbudowane pod leczenie chorych: czekasz, aż ktoś zachoruje, a potem proponujesz mu leczenie, które w praktyce jest on zobowiązany przyjąć, bo alternatywą jest pozostanie chorym. Długowieczność jest odwrotnością — jest proaktywna, zapobiegawcza, wybrana. Odpowiedzialność spoczywa na człowieku, nie na chorobie. A istniejące ramy, jak mówi, po prostu nie dostrzegają tej różnicy.
Jego wniosek jest przekorny i przemyślany: medycyna długowieczności nie powinna próbować rosnąć wewnątrz publicznych systemów opieki zdrowotnej. Są zbyt zakorzenione, zbyt stare, zbyt powolne. Powinna rozwijać się obok nich, a zintegrować się później. Budowanie jej w środku jest, mówi wprost, niewykonalne.
A potem, zapytany, co powiedziałby młodemu człowiekowi, odkłada to wszystko na bok. „Świat jest szkołą. Wszyscy jesteśmy jednocześnie uczniami i nauczycielami”. Jego prawdziwa rada na długowieczność nie jest protokołem: kochaj więcej, nienawidź mniej — co bez cienia ironii nazywa największym czynnikiem decydującym o długowieczności.
