Trenuj na całe życie
Ruch fizyczny jest pierwszy na liście, jaką są Podstawy długowieczności — a w Zurychu Francesca Viganò jest tą, która czyni go praktycznym. Trenowała z Markiem na siłowni i przedstawiła całą filozofię ćwiczeń, w której nie chodzi o dobry wygląd latem; chodzi o zachowanie sprawności, funkcji i możliwości do końca życia.
Jej punkt wyjścia jest orzeźwiająco ludzki: najpierw zrób miejsce. Spójrz uczciwie na presje i stresory, które zjadają ci czas, wytnij te naprawdę negatywne i pozwól, żeby te wolne kieszenie stały się przestrzenią na ruch. Potem trzymaj podstawy jako rzecz nienegocjowalną — trening siłowy całego ciała dwa razy w tygodniu, ruszaj się codziennie (minimum to około 7000 kroków), poć się co drugi dzień. Nic egzotycznego: uginania ramion, wykroki, wiosłowanie, przysiady, robione konsekwentnie.
Trenerką długowieczności, a nie tylko trenerką, czyni ją to, po co trenuje. Mięśnie, tłumaczy, to zbroja: działają jak egzoszkielet, który chroni kości i stawy, kiedy upadasz, i są rezerwą, dzięki której nie wychodzisz ze szpitalnego łóżka osłabiony. Dlatego ćwiczy z ludźmi stabilność koordynacyjną — wykroki w trzech kierunkach, kontrolowane przysiady — bo nie chodzi tylko o to, żeby utrzymać równowagę, chodzi o to, żeby złapać się, zanim upadniesz.
Poważnie traktuje też regenerację i nastawienie. Przerwy to nie obijanie się — pozwalają ciału wchłonąć to, czego właśnie się nauczyło, i wracasz po nich z pełną obecnością. Pozytywna rozmowa z samym sobą i praca w cierpliwych cyklach — wyczekuj celu, pracuj równo, świętuj go — to one pozwalają naprawdę wytrwać. Jej ostatnia instrukcja to całe to podejście w jednym zdaniu: patrz na siebie jak na zawodowego sportowca, przez całe życie.
