Skóra jest organem
Nie każdy ekspert od długowieczności pracuje w laboratorium albo w klinice pełnej maszyn. Liv Kraemer weszła w to zupełnie innymi drzwiami — jej droga zaczęła się od modelingu, przeszła w medycynę, wiodła przez badania nad komórkami z krwi pępowinowej na Columbia i w Charité w Berlinie, a wylądowała na tym, co większość naukowców po cichu pomija: na skórze. Dziś jest lekarką długowieczności skóry w Zurychu.
Jej argument jest prosty i lekko prowokacyjny: kosmetologia jest prawdziwym filarem długowieczności, a nie próżnością. Skóra jest największym organem ciała; dbanie o nią to profilaktyka. Nigdy nie lubiła słowa „estetyczny” — „to bardziej profilaktyka, to dbanie o swoją skórę”. Właśnie dlatego Marek umieścił kosmetologię na poziomie Ulepszenia biohackingowe na Mapie Długowieczności, tam gdzie większość ekspertów jej nie umieszcza.
Jest też bezwzględna, jeśli chodzi o prostotę. Nie 12 000 produktów — właściwe składniki: kwasy owocowe (AHA), retinole i filtr przeciwsłoneczny, używane po to, żeby pobudzić odnowę komórek skóry. Skóra i jelita to jeden układ — oś skóra–jelita — więc opieka działa najlepiej, gdy pielęgnacja i to, co bierzesz do środka, idą razem. „Krem to tylko konsystencja”, mówi; liczy się składnik.
Pod tym wszystkim leży etyka lekarki. Lekarz powinien informować, a nie sprzedawać. „Strach bierze się z niewiedzy” — daj ludziom wiedzę, a podejmą dobre decyzje i przestaną gonić za każdym cudownym słoiczkiem. Wszystko, mówi, jest połączone: „jak szwajcarski zegarek — kilka kółek musi się poruszyć, bo porusza się duża wskazówka”.
