Człowiek, który sprawia, że zmiana zostaje
Pierwszą rzeczą, jaką zrobił, gdy w Singapurze ruszyła kamera, było poprawienie własnego tytułu. Marek nazwał go dyrektorem naukowym. „Klinicznym”, powiedział. „Dyrektorem klinicznym”. To drobna chwila, która okazuje się go tłumaczyć: Dr Naras Lapsys nie jest w Chi Longevity po to, żeby publikować. Jest tam po to, żeby doprowadzić człowieka stamtąd, gdzie jest, tam, gdzie ma być.
Doszedł do tego okrężną drogą. „Przez długi czas byłem naukowcem”, mówi. „Potem przez wiele, wiele lat byłem dietetykiem konsultantem”. Teraz, w klinice, „moją rolą jest czuwanie nad drogą klienta i dopilnowanie — albo pomoc w tym — żeby klienci dotarli tam, gdzie mają dotrzeć”. Każdy wynik badania trafia najpierw na to, co nazywa wielodyscyplinarnym spotkaniem zespołu blisko klienta, „gdzie spotykają się wszystkie umysły, a potem decydujemy o działaniach najbardziej odpowiednich dla naszego klienta”.
Jego przekonanie jest niemodne w dziedzinie, która sprzedaje cząsteczki: klinikę długowieczności ocenia się nie po tym, co mierzy albo przepisuje, ale po tym, czy człowiek siedzący naprzeciwko naprawdę się zmienia. „Bardzo łatwo jest wziąć tabletkę”, mówi. „Bardzo łatwo jest gdzieś pojechać, dostać zabiegi, usiąść wygodnie, dać sobie podać ten wlew i całą resztę, a potem wrócić do swojego zwykłego życia. Oczywiście suplementacja i leki też robią tu różnicę, ale ludzie muszą wykonać pracę”.
A zaczęło się od jego ojca. Naras ożenił się późno i miał zostać starszym tatą. „Synu, będziesz musiał wkrótce mieć dzieci”, powiedział mu ojciec, „bo będziesz bardzo starym tatą”. Przemyślał to i doszedł do innej odpowiedzi. „No właśnie nie — muszę być bardzo sprawnym i zdrowym starszym tatą, więc lepiej, żebym się do tego szybko zabrał”. Wtedy, jak zauważa, długowieczność nie była nawet pojęciem. On już nią żył.
