Vera Gorbunova
Jeden ze 100+ umysłów wyprawy

Vera
Gorbunova

Porównawcza biologia starzenia · gatunki długowieczne
Co wiedzą golec piaskowy i wal grenlandzki · Kopenhaga

Poziom 3 · Radykalne Wydłużenie ŻyciaRadykalne Wydłużenie ŻyciaPrzenoszenie genów długowieczności między gatunkami, i odmładzanie komórki bez zmiany tego, czym jest.
Poziom 2 · BiohackingBiohacking i RegeneracjaKwas hialuronowy i SIRT6 jako interwencje, które mogą trafić do ludzi najpierw przez terapię przeciwnowotworową.
Poziomy Mapy Długowieczności, które bada Vera
10×
O ile dłużej golec piaskowy żyje niż mysz
200+
Lat dożywa wal grenlandzki
~10%
Wydłużenie życia po przeniesieniu genu do myszy
5 lat
Jej szacunek, kiedy kwas hialuronowy trafi do terapii przeciwnowotworowej
Kim jest Vera Gorbunova

Zwierzęta, które łamią zasady

Vera Gorbunova bada gatunki, które nie powinny działać. Golec piaskowy to gryzoń wielkości myszy, który żyje mniej więcej dziesięć razy dłużej, a przy tym prawie nie choruje na raka. Wal grenlandzki jest najdłużej żyjącym ssakiem na Ziemi i przekracza dwieście lat. Jej pytanie łatwo postawić i trudno na nie odpowiedzieć: co takiego mają, czego nie mamy my?

Jej pierwszy wniosek jest niewygodny dla tej części dziedziny, która stawia na styl życia. W obrębie gatunku środowisko ma znaczenie, jeden człowiek dożywa siedemdziesiątki, inny dziewięćdziesiątki. Ale między gatunkami decyduje w przeważającej mierze genetyka. Nieważne, jak idealne warunki stworzysz myszy; nigdy nie będzie żyła tak długo jak golec piaskowy.

Dlatego jej laboratorium zrobiło coś dość odważnego: wzięli gen golca piaskowego odpowiedzialny za wytwarzanie kwasu hialuronowego i wszczepili go myszom. Te myszy żyły około dziesięć procent dłużej. Ostrożnie tłumaczy, dlaczego ta liczba nie jest większa, golec piaskowy ma w tkankach może dziesięć razy więcej kwasu hialuronowego niż mysz czy człowiek, a jej myszy transgeniczne osiągnęły ledwie dwukrotny wzrost. Jeden gen, częściowo ulegający ekspresji, a i tak przesunął długość życia.

Kwas hialuronowy spowalnia też nowotwory i przerzuty, i to prawdopodobnie tą drogą trafi najpierw do ludzi. Nie jako lek na długowieczność, ta ścieżka jest długa, ale jako część terapii przeciwnowotworowej, co jej zdaniem jest osiągalne w jakieś pięć lat.

Drugi nurt jej pracy to miejsce, w którym etykieta radykalnego wydłużania życia naprawdę się broni. Większość przeprogramowywania korzysta z czynników pionierskich, które cofają komórkę w stronę stanu embrionalnego, z całym ryzykiem, jakie to niesie. Ona pracuje zamiast tego z SIRT6, które nie jest czynnikiem pionierskim: nie zmienia tego, czym komórka jest. Stara komórka wątroby ma chromatynę, która się rozluźniła; SIRT6 dokręca ją akurat na tyle, żeby stała się młodą komórką wątrobynie komórką nerki, nie embrionem. Odmłodzenie bez utraty tożsamości.

Vera Gorbunova występuje w naszym filmie Live Beyond: Wyprawa ojca i syna po długowieczność i pojawia się w książce Marka Live Beyond: Jak wygrać swoją grę o długowieczność (Longevity Game).

Golec piaskowy i wal grenlandzki Kwas hialuronowy SIRT6 i chromatyna Naprawa DNA
Portret Very Gorbunovej na ARDD w Kopenhadze podczas wywiadu do Live Beyond
ARDD · Kopenhaga, sierpień 2024

W Kopenhadze, na ARDD

Gdzie się spotkaliśmy

Z Verą kręciliśmy na ARDD w Kopenhadze, a po raz pierwszy słyszeliśmy jej wykład w Dublinie. Marek wrócił do liczby, którą z tamtego wykładu zapamiętał, że przeniesienie genów między gatunkami dało tylko trzy do pięciu procent, a ona go poprawiła: było bliżej dziesięciu. Ta wymiana zdań to cała ta strona w pigułce. Efekty są prawdziwe, są mierzalne i wciąż są daleko poniżej pułapu, który pokazują same zwierzęta.

Dublin
Longevity Summit
Gdzie po raz pierwszy usłyszeliśmy, jak opowiada o długowiecznych zwierzętach.
Kopenhaga
ARDD, sierpień 2024
Gdzie kręciliśmy, i gdzie poprawiła tę liczbę.
Laboratorium
Rochester
Golce piaskowe, genomy wielorybów i mysz z pożyczonym genem.

„Nieważne, jak wspaniałe warunki stworzysz swoim myszom, nie będą żyły tak długo jak golec piaskowy. To jest więc kwestia genów”.

Vera Gorbunova, Kopenhaga
Z artykułów
Jej słowami

Jedna drobna rzecz:a i tak zadziałało

„Chodziło konkretnie o gen golca piaskowego, który przenieśliśmy do myszy, a różnica, czyli wydłużenie życia, wyniosła około dziesięciu procent”.

Vera Gorbunova · ARDD, Kopenhaga

Badamy zwierzęta takie jak golec piaskowy, maleńki gryzoń wielkości myszy, ale żyją dziesięć razy dłużej niż myszy.

Vera Gorbunova

A potem badamy wala grenlandzkiego, który jest najdłużej żyjącym ssakiem. Żyją nawet dłużej niż ludzie.

Vera Gorbunova

Golec piaskowy ma w tkankach może dziesięć razy więcej kwasu hialuronowego niż człowiek czy mysz. Nasze myszy transgeniczne miały ledwie dwukrotny wzrost.

Vera Gorbunova

Po prostu bierze komórkę taką, jaka jest, i przeprogramowuje ją albo zmienia w tę samą komórkę, ale młodą. … Ale nie w komórkę nerki, nie w komórkę embrionalną.

Vera Gorbunova
Jej własnymi słowami

Prosto z wywiadu

Z naszej rozmowy w Kopenhadze, dlaczego różnice między gatunkami są genetyczne, co się stało, kiedy przeniosła gen, i jak to może trafić do ludzi.

Między gatunkami decydują geny

W obrębie jednego gatunku styl życia i środowisko przesuwają tę liczbę. Między gatunkami już nie. Żadna, choćby najstaranniejsza opieka nie zmieni myszy w golca piaskowego, co znaczy, że odpowiedzi na największe różnice zapisane są w genomie.

„Ale kiedy mówimy o różnicach między gatunkami, to oczywiście są one głównie genetyczne”.

Kopenhaga · z wywiadu

Pożyczony gen

Jej laboratorium przeniosło do myszy gen golca piaskowego odpowiedzialny za kwas hialuronowy i uzyskało mniej więcej dziesięć procent więcej życia, z jednego genu, ulegającego ekspresji na ułamku poziomu zwierzęcia dawcy. Ciekawe jest to, ile zapasu to sugeruje.

„Jedna drobna rzecz, ale nawet wtedy nie osiągnęliśmy takiego poziomu kwasu hialuronowego jak u golca piaskowego”.

Kopenhaga · z wywiadu

Odmłodzenie bez utraty tożsamości

Przeprogramowanie czynnikami pionierskimi grozi cofnięciem komórki w stronę stanu embrionalnego. SIRT6 tego nie robi. Dokręca to, co rozluźniło się w starzejącej się komórce, tak że staje się ona młodą wersją dokładnie tej komórki, którą już była.

„Staje się młodą komórką wątroby. Ale nie komórką nerki”.

Kopenhaga · z wywiadu
Kontakt i obserwowanie

Poznaj pracę Very

Z rozmowy

Vera Gorbunova, jej słowami

Wywiad wideo

Wywiad wideo jest w drodze. Nagrane wywiady trafią na stronę po premierze filmu i serialu Live Beyond.

Wybrane fragmenty naszej rozmowy z Verą Gorbunovą, ARDD, Kopenhaga, sierpień 2024. Lekko zredagowane dla czytelności.

O zwierzętach, które bada

Vera Gorbunova„Badamy więc zwierzęta takie jak golec piaskowy, maleńki gryzoń wielkości myszy, ale żyją dziesięć razy dłużej niż myszy. … A potem badamy wala grenlandzkiego, który jest najdłużej żyjącym ssakiem. Żyją nawet dłużej niż ludzie”.

Marek Piotrowski„To jakieś dwieście lat?”

Vera Gorbunova„Dwieście z okładem”.

O tym, dlaczego różnice są genetyczne

Vera Gorbunova„Cóż, to musi być genetyczne, bo oczywiście ludzie mówią o wpływie środowiska, ale to dotyczy głównie różnic między osobnikami tego samego gatunku. Tam oczywiście jest jakaś składowa genetyczna i jakaś środowiskowa, jak u ludzi: ktoś dożyje siedemdziesiątki, ktoś dziewięćdziesiątki. Ale kiedy mówimy o różnicach między gatunkami, to oczywiście są one głównie genetyczne, bo nieważne, jak wspaniałe warunki stworzysz swoim myszom, nie będą żyły tak długo jak golec piaskowy. To jest więc kwestia genów”.

O przeniesieniu genu do myszy

Marek Piotrowski„Jeśli dobrze pamiętam twój wykład w Dublinie sprzed ponad roku, próbowaliście zmieniać niektóre geny albo ekspresję genów w innych modelach zwierzęcych, przenosząc je od wielorybów albo od szczurów, a zmiany długości życia nie były takie wielkie. To było jakieś trzy albo pięć procent”

Vera Gorbunova„Nie, było bliżej dziesięciu procent. … Chodziło więc konkretnie o gen golca piaskowego, który przenieśliśmy do myszy, a różnica, czyli wydłużenie życia, wyniosła około dziesięciu procent. A nie uzyskaliśmy więcej dlatego, że był to gen odpowiedzialny za syntezę kwasu hialuronowego, a my sprawiliśmy, że te myszy wytwarzały go więcej, żeby były bardziej podobne do golców piaskowych”.

Marek Piotrowski„Czyli to była tylko jedna drobna rzecz”.

Vera Gorbunova„Jedna drobna rzecz, ale nawet wtedy nie osiągnęliśmy takiego poziomu kwasu hialuronowego jak u golca piaskowego, bo golec piaskowy ma w tkankach może dziesięć razy więcej kwasu hialuronowego niż człowiek czy mysz. Nasze myszy transgeniczne miały ledwie dwukrotny wzrost”.

O tym, jak to może najpierw trafić do ludzi

Vera Gorbunova„Myślę, że dość szybko. Na przykład kiedy odkryliśmy u golców piaskowych kwas hialuronowy o wysokiej masie cząsteczkowej, to już zobaczyliśmy, właśnie niedawno ukazała się nasza publikacja, że jeśli w mysim modelu raka z przerzutami spowolnimy rozkład kwasu hialuronowego, spowalnia to przerzuty. Więc może nie długowieczność jako pierwsze wskazanie, ale jako część terapii przeciwnowotworowej, którą da się zastosować dość szybko”.

Marek Piotrowski„Czyli to rok, pięć lat, dziesięć lat?”

Vera Gorbunova„Powiedziałabym, że spokojnie w ciągu pięciu lat”.

O SIRT6 i przeprogramowaniu bez zmiany komórki

Vera Gorbunova„Naszym wyborem jest używanie czynników epigenetycznych takich jak SIRT6, które nie są czynnikami pionierskimi. Są właściwie bardziej specyficzne tkankowo, choć jest obecny wszędzie, ale nie zmienia losu komórki. Nie cofa komórki do stanu embrionalnego. Po prostu bierze komórkę taką, jaka jest, i przeprogramowuje ją albo zmienia w tę samą komórkę, ale młodą. To jest na przykład komórka wątroby, a chromatyna musi być zorganizowana w określony sposób. Ale to jest stara komórka wątroby, więc pewne rzeczy się rozluźniają. SIRT6 potrafi po prostu dokręcić je akurat na tyle, żeby stała się młodą komórką wątroby. Ale nie komórką nerki, nie komórką embrionalną”.

Jej życzenie dla wyprawy

Vera Gorbunova„Myślę, że robicie bardzo ważną pracę, bo musimy tłumaczyć laikom, po co to robimy i jak wszyscy na tym skorzystają. Życzę wam bardzo szczęśliwego zakończenia i tego, żeby wiele osób zobaczyło efekty waszej pracy, i żeby naprawdę zrobiła różnicę”.

O odporności

Marek Piotrowski„Gdyby nasze ciała były bardziej odporne, gdyby nasze serce i umysł były bardziej odporne, po prostu żylibyśmy dłużej”.

Vera Gorbunova„Tak. Odporność jest ważna”.

Wyprawa trwa dalej

Więcej umysłów wyprawy

Vera znajduje się na poziomie Radykalne Wydłużenie Życia i po części na poziomie Biohacking i Regeneracjapożyczone geny i odmładzanie komórek, z bliższą w czasie drogą przez terapię przeciwnowotworową.

Zobacz wszystkich 100+ ekspertów