Klienci, nie pacjenci
Joanna Bensz zbudowała od zera jedną z pierwszych prawdziwych klinik długowieczności w Europie. Razem z księciem Michaelem von Liechtenstein otworzyła Longevity Center pod koniec 2019 roku — pierwsze w Europie Środkowo-Wschodniej — a potem rozwinęła je na Niemcy i Zurych. Zanim zajęła się długowiecznością, przez lata pracowała na wysokich stanowiskach kierowniczych w firmach międzynarodowych i z listy Fortune 500.
Upiera się przy rozróżnieniu, które brzmi drobno, a wcale takie nie jest: ludzie, którzy do niej przychodzą, to klienci, nie pacjenci. Nie są chorzy i nie szukają leczenia. Przychodzą, żeby zrozumieć, jak naprawdę wygląda dziś ich zdrowie, i zaprojektować plan — styl życia, suplementacja, medycyna — który naprawdę zrobi różnicę. Zdrowe lata życia sięgające 120 za naszego życia byłyby, jak mówi, ogromnym zwycięstwem; zobaczyć to w ciągu dziesięciu lat byłoby czymś nadzwyczajnym.
Pod tym optymizmem kryje się prawdziwy rygor. Jej pierwsze pytanie na starcie było najtrudniejszym pytaniem w całej dziedzinie: czym jest zdrowy człowiek i jakie parametry mierzyć? Jeśli przychodzą do ciebie ludzie zdrowi, jak sprawdzisz, że cokolwiek, co zalecasz, naprawdę pomaga? Testy wieku biologicznego — długość telomerów, GlycanAge, zegary epigenetyczne — traktuje nie jako diagnostykę, ale jako narzędzia motywacyjne, i mówi wprost, że są zwalidowane naukowo, a jeszcze nie medycznie.
Zdanie, które zostaje w głowie, dotyczy tego, jak je czyta: nie szukasz najniższej liczby, szukasz najsłabszego ogniwa.
I robi coś większego niż jedna klinika. Założyła International Institute of Longevity i zapoczątkowała Roundtable of Longevity Clinics, spotkania odbywające się w Buck Institute, żeby zebrać razem kliniki z całego świata — by dzielić się dobrymi praktykami, prowadzić wspólne badania i odpowiedzieć na pytanie, które marketing dawno wyprzedził: czym właściwie jest klinika długowieczności? Tak wiele klinik używa tego słowa, zauważa, nie mając za nim niczego.
