Vincenzo
Sorrentino

Od nicieni do ludzi

Vincenzo Sorrentino„Wybralibyśmy najlepszych kandydatów na leki, podali je starym myszom, u których wiemy, że jest amyloid związany z wiekiem, i sprawdzili, czy sprzyjamy usuwaniu albo zwijaniu tych agregatów. A jeśli te leki są już lekami z biblioteki FDA, używanymi do czegoś innego, możemy potem spróbować ustalić, czy da się ich użyć u ludzi”.

Wspólne przesiewanie

Jan Gruber„Zmniejszenie szumu byłoby fajnym pierwszym przesiewem — potem potwierdzamy długość życia i zdrowe lata życia w dalszej kolejności, a może próbujemy na muszkach i myszach”.

Vincenzo Sorrentino„Dokładnie — zaczynasz od przesiewu na dużych liczbach, potem walidujesz bardziej mechanistycznie. To sposób, żeby bezpośrednio powiązać nowe interwencje z różnymi aspektami starzenia, których wciąż zbyt mało przesialiśmy”.

O napisaniu do Briana Kennedy’ego

Vincenzo Sorrentino„Nie jestem lekarzem, jestem naukowcem podstawowym, ale bardzo chciałem dowiedzieć się więcej o przekładaniu na praktykę tego, co jako naukowcy podstawowi odkrywamy w obszarze długowieczności, i spróbować przynieść to jak najszybciej ludziom… Kiedy usłyszałem o programie badań translacyjnych w Singapurze, stworzonym przez Briana Kennedy’ego i współkierowanym przez Andreę Maier, pomyślałem, że to idealne miejsce dla mnie… Skontaktowałem się więc z Brianem i powiedziałem: słuchaj, bardzo mnie to interesuje. Jeśli mógłbym przywieźć tu swoje pomysły i je zrealizować, a potem współpracować z zespołami klinicznymi i przełożyć część naszych odkryć na praktykę, byłoby naprawdę wspaniale”.

O tym, czego naprawdę wypatrywał

Vincenzo Sorrentino„To, co zawsze staram się robić, to naprawdę zobaczyć, jak ludzie sobie radzą, i naukowo, i w sposobie przywództwa… To, co pozytywnie zrobiło na mnie wrażenie u Briana, to fakt, że sposób, w jaki zarządza ludźmi, jest tym, co ja też chciałbym umieć robić. Więc nie tylko osiągać to, co muszę osiągnąć dla siebie, ale też zadbać o to, żeby moi ludzie naprawdę wyrośli na tych doświadczeniach i stali się później samodzielnymi naukowcami”.

O NAD, prostymi słowami

Vincenzo Sorrentino„NAD to koenzym kluczowy dla większości procesów komórkowych w naszych ciałach… Kiedy masz pewne stany metaboliczne albo choroby związane z wiekiem, a w niektórych tkankach także w normalnym starzeniu, jego poziom może zacząć w pewnym stopniu spadać. Wyłoniło się więc to, że jeśli potrafimy utrzymać poziom NAD w tych szczególnych sytuacjach, w których NAD może być potrzebny, to można opóźnić albo złagodzić początek lub postęp tych stanów… Bycie prekursorami oznacza, że nie są samym NAD… To, co moim zdaniem warto wiedzieć o wszystkich tych prekursorach, to nie tylko który jest tańszy albo który stabilniejszy, ale najlepiej też, który może być ostatecznie bardziej wskazany dla twoich własnych potrzeb”.

O cząsteczce, której jeszcze nie opublikował

Vincenzo Sorrentino„Z naszych badań prowadzonych we współpracy z University of Singapore i z przyglądania się temu, co dzieje się na poziomie ogólnoustrojowym w ciele starszych osób z sarkopenią, czyli z chorobą mięśni — okazuje się, że znaleźliśmy w naszym ciele nowy typ prekursora NAD, który powstaje głównie w roślinach i który w zasadzie działa inaczej niż NMN i NR, bo nie korzysta z tak zwanego szlaku odzysku NAD, tylko ze szlaku Preissa-Handlera…”

Vincenzo Sorrentino„Powstaje głównie w roślinach… Wiadomo już, że ludzie, którzy piją kawę albo stosują diety wegetariańskie, mają wyższy poziom tej cząsteczki… W naszych układach doświadczalnych jest bardzo stabilna, co znaczy, że nie rozkłada się łatwo we krwi, kiedy krąży po ciele, i dlatego bardzo łatwo dociera do tkanek, do każdej tkanki w ciele. Wykryto ją w mózgu, więc bardzo łatwo dociera do mózgu. Potrafi przejść przez skórę. Wykrywamy ją w wątrobie, w mięśniach i w każdej innej tkance, której się przyjrzeliśmy”.

O amyloidzie, który powstaje w zwykłym starzejącym się mięśniu

Vincenzo Sorrentino„Moja wcześniejsza praca pokazała, że nawet podczas starzenia mięśni, u skądinąd zdrowych ludzi czy zdrowych zwierząt, można wykryć białka mięśniowe, które zaczynają agregować w postaci amyloidów. A ludzie zwykle kojarzą amyloidy koniecznie z chorobą Alzheimera albo z jakąś inną ustaloną chorobą. Ale to, co zobaczyliśmy, to że możesz po prostu się starzeć i zaczynasz rozwijać te tak zwane zarodki amyloidu, które, jak czuję, mogą później predysponować do choroby. Odkryliśmy więc, że można użyć wzmacniaczy NAD albo modulować funkcję mitochondriów, żeby się tego pozbyć. I było to prawdą dla alzheimera, i było prawdą dla starzenia mięśni”.

O tym, co dziedzina musi teraz udowodnić

Vincenzo Sorrentino„To, czego naprawdę teraz potrzebujemy, to zacząć naprawdę przenosić część naszych odkryć przedklinicznych… musimy móc powiedzieć, że część naszych odkryć przedklinicznych rzeczywiście daje ludziom korzyść długowieczności. I to nie tylko w małych badaniach pilotażowych, ale w dużych badaniach klinicznych… Kiedy zaczniemy dostawać pierwsze dowody, że te interwencje zaczynają działać u ludzi jako pojedyncze związki, następnym krokiem byłoby zacząć zbierać dowody, że kombinacje niektórych z nich mogą mieć efekt addytywny albo synergiczny”.

O tym, jak naprawdę żyje

Vincenzo Sorrentino„Mam za sobą przeszłość siatkarza… Staram się wdrażać część podstawowych interwencji stylu życia, które wszyscy możemy robić na co dzień. Więc na pewno pozostawanie aktywnym tak bardzo, jak się da — staram się unikać takich rzeczy jak ciągłe jeżdżenie windą na dwa piętra, biegam trochę, kiedy tylko mogę, a zwłaszcza ćwiczenia siłowe staram się robić dwa, trzy razy w tygodniu… I na przykład zauważyłem, ponieważ grałem zawodowo i miałem dużo kontuzji sportowych, że przy dłuższej bezczynności wracały takie rzeczy jak bóle stawów. Ale przy regularnym planie ćwiczeń moja siła, a przez to i gibkość, są dużo lepsze, a stan zapalny w miejscach, w których miałem kontuzje, dużo mniejszy”.

Vincenzo Sorrentino„Nie przejadać się. A zwłaszcza takie proste rzeczy jak świadomość tego, ile się je. Uwielbiam gotować. Jestem Włochem, więc może to włoska rzecz, nie wiem. Ale uwielbiam gotować, więc kiedyś nigdy nie ważyłem tego, co jem. Po prostu gotowałem i jadłem, ile chciałem. Dziś, jeśli mam zrobić danie, jeśli mam zrobić makaron, zawsze ważę to, co jem… A nawodnienie to coś, o czym mi powiedziano, że sam muszę o nie dbać bardziej, i to jest naprawdę, naprawdę kluczowe, zwłaszcza w krajach tropikalnych takich jak Singapur”.

O braniu dwóch tygodni wolnego co roku

Vincenzo Sorrentino„Jest wiele książek, które mówią o tym, jak odpoczynek naprawdę działa, jeśli chodzi o poprawę, o pomaganie mózgowi w regeneracji i o sprowadzenie poziomu stresu z powrotem do normy, żebyś mógł być naprawdę naładowany. Jedną z rzeczy, które staram się robić, jest branie przynajmniej raz w roku takich dwóch tygodni, kiedy jestem naprawdę odcięty od pracy i skupiony tylko na odpoczynku, regeneracji, spędzaniu choćby czasu z rodziną — rzeczach, które bywają pomijane, a ja jako naukowiec czasem trochę je pomijam”.

Co powiedział Alkowi

Aleksander Piotrowski„Czy myślisz, że młodsze pokolenie ma tu szansę?”

Vincenzo Sorrentino„Powiedziałbym, że tak, na pewno… Macie już wiedzę, która jest teraz o wiele, wiele bardziej dostępna niż dla mojego pokolenia. A wasza szansa polega na tym, żeby korzystać z wiedzy, która jest już dziś, i zacząć wcześnie w życiu, tak jak wy to robicie, żeby naprawdę coś z niej zrozumieć. Bo macie też tę przewagę, że wasza oczekiwana długość życia jest już dłuższa niż moja czy niż poprzedniego pokolenia. Więc łącząc to, że możecie się już teraz tylu rzeczy nauczyć, z tym, że w międzyczasie nauka będzie iść dalej… to wielka szansa, którą dziś macie, w porównaniu z nami, którzy musieliśmy zaczynać od drapania powierzchni. Wy możecie wejść już dużo głębiej”.

Jego życzenie dla wyprawy

Vincenzo Sorrentino„W obszarze długowieczności dzieje się tak wiele. Naprawdę mam więc nadzieję, że z tej podróży zrozumiecie, że są w niej naprawdę różne aspekty, i że dostaniecie prawdziwe zrozumienie tego, że to bardzo złożony proces, ale jest w nim nadzieja i naprawdę jest kilka sposobów, żeby to zrobić. A robiąc to, nauczcie się też więcej — odbywając tę podróż i spotykając ludzi, ale też odwiedzając miejsca — myślę, że to, mam nadzieję, ogólnie was wzbogaci, poszerzając wasze spojrzenie na długowieczność i na życie w ogóle”.